Open brief

Aan mensen die géén
Reuma hebben:
Als je reuma hebt,
betekent dat, dat veel dingen veranderen en dat veel van deze
dingen onzichtbaar zijn. Het is niet zichtbaar zoals een
dwarslaesie. De meeste mensen begrijpen zelfs niet een klein beetje
wat het is om reuma te hebben en de effecten die het heeft voor je
leven. Mensen die denken het te begrijpen zijn eigenlijk vaak
slecht geïnformeerd.
Om juist
geïnformeerd te zijn en voor wie begrip heeft....... Er
zijn bepaalde dingen van mij die ik wil dat je begrijpt voordat je
mij veroordeelt...
Begrijp a.u.b. dat
ziek zijn niet betekend dat ik geen mens meer ben. Het grootste
deel van de dag moet ik doorbrengen met veel pijn en vermoeidheid,
en als je op bezoek komt ben ik vaak geen aangenaam gezelschap,
maar ik zit nog steeds in dit lichaam. Ik maak mij nog steeds druk
om school en werk en mijn familie en vrienden en meestal houd ik
ervan dat jij ook praat over die dingen die jou aangaan.
Begrijp a.u.b. het
verschil tussen "gelukkig" en "gezond"..
Als je griep hebt
voel je je waarschijnlijk miserabel, maar ik ben al jaren ziek. Ik
kan me niet altijd miserabel voelen, in feite werk ik hard niet
miserabel te zijn. Dus wanneer je met me praat en ik klink vrolijk,
dan betekent het dat ik vrolijk ben. Dat is alles. Het betekent
niet dat ik geen pijn heb of vreselijk moe ben, of dat ik beter
word, of wat dan ook. Zeg dan alsjeblieft niet: "Oh, je klinkt al
beter!". Ik klink niet beter, ik klink vrolijk. Als je daar wat van
te zeggen hebt, mag dat.
Begrijp goed, dat
kunnen staan voor 10 minuten niet meteen betekent dat ik dus ook 20
minuten kan staan, of een uur. En omdat ik gisteren 30 minuten kon
staan, betekent niet dat ik vandaag hetzelfde kan doen. Bij de ene
ziekte ben je verlamd, bij een andere ziekte kun je je bewegen. Bij
deze ziekte ligt het wat meer ingewikkeld.
Alles wat hierboven
beschreven staat geldt ook voor "zitten", "lopen", "denken", "aan
anderen denken" enzovoorts ... het geldt voor alles. Dat doet
reuma.
Begrijp a.u.b. dat
reuma erg variabel is. Het is wel goed mogelijk (voor mij, dat is
normaal) dat ik de ene dag grote stukken kan lopen en weer terug,
terwijl ik de andere dag moeite heb om naar de keuken te gaan. Val
me niet aan met: "Maar gisteren deed je dat wel!", als je wilt dat
ik iets doe, vraag dan of ik het kan. In een soortelijke situatie
kan ik misschien op het laatste moment een afspraak afzeggen, als
dat gebeurt neem dat dan niet te persoonlijk op.
Begrijp me a.u.b.
dat "uitgaan en dingen doen" mij niet beter laten voelen en mij
zelfs vaak veel slechter maken. Als je me vertelt dat ik me veel
moet bewegen of dat ik moet afvallen (of bijkomen), een
oefenapparaat moet kopen, op gymnastiek moet gaan of zoiets... dan
kan dat mij emotioneel zeer doen (en ik moet dan wel eens huilen)
en dat is niet goed... als ik deze dingen kon, dan zou ik ze graag
doen wist je dat wel? Ik werk aan mezelf met mijn dokter en
fysiotherapeut en ik doe de oefeningen al die ik moet doen in mijn
situatie.
Een andere uitspraak
die mij echt aangrijpt is: "Je moet jezelf alleen maar wat harder
aanpakken ..." Het is duidelijk dat reuma direct met de spieren te
maken heeft en omdat mijn spieren zich niet ontwikkelen op de
manier zoals die van jou, maak ik meer kapot dan dat ik goed doe
wanneer ik je raad opvolg en dat kost me dagen of weken om weer te
herstellen door misschien maar een enkele activiteit.
Begrijp a.u.b. dat
als ik zeg dat ik het nodig heb om even te zitten, te liggen, de
kussens nodig heb, dat ik dat nu meteen nodig heb - het kan niet
verschoven worden omdat er geen tijd voor is of omdat ik niet thuis
ben (of om een andere reden). Reuma houdt daar geen rekening
mee.
Als je een goed
idee voor mij hebt, houd dat dan toch maar voor je. Het is niet dat
ik zoiets niet waardeer en het is niet omdat ik niet beter wil
worden. Het is omdat iedereen stuk voor stuk wel een goed idee voor
mij heeft. In het begin heb ik alles wat mij werd geadviseerd
uitgeprobeerd, maar ik realiseerde mij toen dat ik zoveel energie
gebruikte om dingen uit te proberen, dat ik mezelf alleen maar
zieker maakte, niet verder beter. Als er iets zou zijn dat alle
reumapatiënten beter kon maken of zelfs maar helpen, dan
zouden alle mensen met reuma het wel weten. Er is een wereldwijd
netwerk (op Internet en daarbuiten) tussen mensen onderling met
reuma, als er iets zou zijn dan zouden we het wel weten.
Als je dit alles
gelezen hebt en je wilt mij toch een goede suggestie geven, doe dat
dan maar, maar verwacht niet van mij dat ik daar meteen achterheen
ga en uitprobeer. Ik zal er dan over nadenken en het met mijn arts
bespreken.
In vele opzichten ben
ik van jou afhankelijk - van mensen die niet ziek zijn - ik heb je
nodig om mij op te zoeken, wanneer ik te ziek voor ben om zelf weg
te gaan... Soms heb ik je nodig om mij te helpen bij het
boodschappen doen, koken of het huishouden doen. Ik zal je
misschien wel eens nodig hebben om mij naar de dokter of de
fysiotherapeut te brengen. Ik heb jou op een andere manier ook
nodig..... jij bent mijn link naar de buitenwereld... als je mij
niet op komt zoeken dan zie ik je misschien niet meer zo vaak. ...
en, zoveel als mogelijk heb ik het nodig dat je me
begrijpt.
Deze brief is een
vertaling van een open brief, gemaakt door Bek Oberin.
Met dank aan
Nens!
http://groups.msn.com/Nens/homepage